خبر ویژه 9 دی از آخرین تحرک انتخاباتی اصلاح طلبان آمریکایی

نشست انتخاباتی اصلاح‌طلبان و آمریکایی‌ها در بگرام

گروه سیاسی 9 دی - انتخابات نهم مجلس شورای اسلامی که پس از انتخابات دهم ریاست جمهوری، اولین صحنه حضور انتخاباتی مردم ایران اسلامی خواهد بود، به صحنه مجددی برای نشان دادن عقبه جریانات سیاسی کشور تبدیل شده است و در این بین اما اصلاح طلبان در برزخ عجیبی گرفتار آمده‌اند،‌ از یک سو نمی‌خواهند حتی یک رای به مشارکت حداکثری در انتخابات بعدی کمک کنند و از سوی دیگر نمی‌خواهند از صحنه سیاسی کشور حذف شوند بلکه می‌خواهند هر چه می‌توانند در ارکان قدرت حضور یابند. کودتای سال 88 که در اتاق فرمان جبهه اصلاح‌طلبان و با کمک قدرت‌های خارجی طراحی شده بود، وقتی با پشتیبانی میلیونی مردم توسط نظام اسلامی به شکل مقتدرانه‌ای مهار شد، آغاز فروپاشی جریانی به نام اصلاح‌طلبی را در کشور رقم زد. پیش از فتنه سال 88 ، عناصر اصلی احزاب منحله مشارکت و مجاهدین که به عنوان پدر خوانده‌های اصلاح‌طلبان شناخته می‌شدند، کوشیدند با راه‌اندازی انقلاب مخملی که با حمایت سرویس‌های جاسوسی غربی و صهیونیستی همراه بود، نظام مبتنی بر ولایت را به بن بست اجتماعی بکشانند. این تحرکات هر چند با حضور میلیونی مردم با شکست مواجه شد و سازمان جریان برانداز را با فروپاشی مواجه کرد و برخی از عناصر اصلی اصلاح‌طلب که نقش کلیدی در کودتای دو سال قبل داشتند را راهی زندان کرد اما فرصت خوبی فراهم آورد تا برخی از چهره‌های اصلاح‌طلب که از کاروان پناهندگان سیاسی جا مانده بودند، نقش خود در کودتای دو سال قبل را واسطه کنند و به طیفی از اصلاح‌طلبان که بعد از کودتای 18 تیر 78 به کشورهای غربی پناهنده شده بودند، بپیوندند. بررسی نوع فعالیت جماعت فتنه‌گر و لیدرهای آنان در داخل و خارج از کشور مشخص می‌کند که استراتژی کلی فتنه‌گران، همچنان مقابله با نظام و انقلاب اسلامی از یک سو و البته اعاده حیثیت خود و جبران شکست‌های ممتد گذشته‌شان از سوی دیگر است. جلسه انتخاباتی با آمریکایی‌ها در بگرام افغانستان بر اساس گزارشات موثقی که 9 دی به دست آورده است،‌ طی چند ماه گذشته جلسات مختلفی توسط جریان سلطه و مشخصا با هدایت و حمایت سازمان‌های جاسوسی آمریکا و انگلیس با عناصر اصلی و دسته چندم گروهک‌های معاند قومی، مذهبی و سیاسی در برخی از کشورهای منطقه برگزار شده است تا هماهنگی‌های لازم و نهایی با این عناصر برای فتنه‌انگیری در انتخابات نهم مجلس شورای اسلامی صورت گیرد. بگرام افغانستان که یکی از پایگاه های مهم آمریکاست همواره محل توطئه علیه نظام اسلامی بوده کما این که پیش از این یک منبع آگاه اطلاعاتی اعلام کرده بود: در ستاد نیروهای امریکایی در بگرام تیمی متشکل از مأموران اطلاعاتی امریکا و انگلیس مشغول ساخت فیلمی جعلی بودند که در آن نیروهای ایرانی در حال تحویل سلاح و مهمات به مخالفان دولت افغانستان نشان داده می‌شوند. به گفته وی، فناوری رایانه‌ای به گونه‌ای در این فیلم به کار رفته بود که در بیشتر بخش‌های فیلم وانمود شود که فیلمبرداری به وسیله ماهواره یا هواپیمای جاسوسی انجام شده است. اما اکنون بگرام به محلی برای توطئه های انتخاباتی تبدیل شده. بر اساس این گزارش‌ها که 9 دی در آینده بیشتر به آن خواهد پرداخت، برخی از عناصر فراری اصلاح‌طلبان – که با عناصر داخلی در ارتباطند - نیز در آخرین جلسه هماهنگی با سرپل‌های آمریکایی انگلیسی که در شهر بگرام افغانستان برگزار شده، شرکت داشته و با طرف آمریکایی خود به توافقات مهمی رسیده‌اند که مهمترین محورهای آن عبارت است از:‌ 1.استراتژی اصلی جریان سلطه بر عدم مشارکت و حضور حداقلی مردم در پای صندوق‌های رای است، ‌بنابراین، تحرک جریانات سیاسی معاند نیز بر همین اساس باید صورت گیرد تا انتخابات مهم مجلس صحنه مشارکت حداکثری نباشد. 2.بر اساس طراحی صورت گرفته علی‌رغم تلاش برای عدم مشارکت،‌ باید از تمام ظرفیت‌ها برای ورود عناصر متمایل به غرب و یا عناصر واداده در برابر آنان استفاده شود تا نزدیکترین ترکیب به مجلس ششم در این انتخابات شکل گیرد. 3.از انتخابات نهم مجلس شورای اسلامی به عنوان یک فرصت برای انسجام‌بخشی به جریانات سیاسی معاند و معرض و تنفس مصنوعی به جریان فتنه استفاده شود. 4.از فرصت رقابت‌های انتخاباتی مجلس نهم در راستای ضد امنیتی کردن فضای سیاسی کشور بهره برده شود تا در صورت امکان مجددا صحنه‌هایی از قشون‌کشی خیابانی به‌وجود آید. مهمترین دستاورد این نشست انتخاباتی هماهنگ‌کردن تمام ظرفیت گروه‌های معاند قومی و قبیله‌ای و همچنین گروه‌های افراطی مذهبی و رهبران آنان به‌ویژه در جنوب شرقی کشور- که برخی از آنها در جلسه بگرام حضور داشته‌اند- با گروه‌های معاند سیاسی و اصلاح‌طلبان برانداز است. در تحلیل محورهای فوق باید گفت که گروه‌های معاند سیاسی و احزاب تندروی اصلاح‌طلب به خوبی دریافته‌اند که حضور رسمی‌شان در صحنه انتخابات، اولا به معنای اعتراف رسمی به این نکته است که ادعاهای آنان در جریان فتنه 88 نسبت به نهادهای انقلاب، نظام، رهبری، دروغ بوده و حضور آنان به معنای سلامت نظام، ساختار و فرآیند انتخابات است. ثانیا حضور آنان در صحنه انتخابات، علاوه بر به رسمیت شناختن آنچه نفی کرده بودند، خواه ناخواه منجر به چند وجهی شدن انتخابات خواهد شد و این، باعث می‌شود تا تاکتیک همیشگی دشمنان و فتنه‌گران در ایراد اتهام به نظام اسلامی، مبنی بر تک‌قطبی بودن انتخابات‌ها در ایران، کارگر نیافتد. از روی دیگر اما فتنه‌گران یقینا اعلام عدم حضور نیز نخواهد کرد. این نیز بدان علت است که فتنه‌گران می‌دانند نظام اسلامی بر اساس قوانین مرسوم و طبیعی، یقینا جلوی حضور براندازانه آنان در هر انتخابات را خواهد گرفت. این برای جماعت فتنه‌جو، فرصت خوبی است که شانتاژ تبلیغاتی داخلی و بیرونی علیه نظام به راه انداخته و طبق معمول، حیثیت انتخابات عمومی مردم را لکه‌دار نمایند. اما در صورت اعلام رسمی تحریم انتخابات و عدم شرکت در صحنه نام‌نویسی، این وضعیت تبلیغاتی از آنان ستانده شده و این، با استراتژی کلی آنان ناهماهنگ است. از سوی دیگر اعلام عدم حضور، خود به معنای صحه‌نهادن بر پایان عمر سیاسی و مرگ فتنه‌گری توسط خود فتنه‌گران خواهد بود و این نیز به صلاح استراتژی کلی زنده‌نمایی فتنه‌گری نیست. بهره‌مندی از فواید انتخابات و نپرداختن هزینه‌ها همچنین فتنه‌گران به خوبی دریافته‌اند که حضور و عدم حضور آنان در صحنه انتخابات، تأثیر چندانی در نمایش صلابت و اقتدار حداکثری ملت نخواهد داشت. آنان از برآوردهای حضور حداکثری مردم در انتخابات آتی نیز با خبرند و حاصل جمع این دو آن‌است که اگر ایشان به صورت رسمی اعلام تحریم انتخابات نمایند، در حقیقت در اعلانی رسمی، بی‌وزنی سیاسی خود در انتخابات را ثابت می‌کنند. در این صورت همه می‌فهمند که بدون فتنه‌گران نیز انتخابات مردم، حداکثری خواهد شد و این، فرصت بهره‌برداری بعدی برای شریک‌شدن در سفره حضور حداکثری را نیز از دست ایشان خواهد ستاند. بر این اساس است که اصلاح‌طلبان تندرو و فتنه‌گران، علی رغم میل به حضور در انتخابات، به هیچ وجه این حضور را اعلام عمومی نخواهند کرد، ضمن آنکه صراحتا نیز انتخابات را تحریم نخواهند کرد. بدین ترتیب اصلاح‌طلبان سعی بر آن دارند تا از بهره‌های حضور در انتخابات استفاده کرده ولی هزینه‌های آن را نپردازند. همچنین می‌خواهند تا با رقم‌زدن حضور حداقلی، بهره‌مندی حداکثری در ساختار قوه تقنینی داشته و با فرستادن عناصر خود به درون قوه مقننه از تریبون مجلس در راستای اهداف خود، بهره‌ رسانه‌ای ببرند. اصلاح طلبان سر خورده و فرصت بازیابی با بررسی طیف‌های مختلف اصلاح‌طلبی مشخص می‌شود که بخشی از این جماعت، ضمن آنکه مخالفت صریحی با طیف تندرو اصلاح‌طلبان عیان نساخته‌اند اما عملا رفتار فتنه‌گران را نیز به صورت کامل تایید نمی‌کنند. انزوای اینان در زمان حاکمیت اصلاحات، به عیان نشان داد که پدر خوانده‌ها، اعتماد چندانی به ایشان ندارند و شاید آنان را دلبسته یا مرعوب حاکمیت بر می‌شمردند. انتخابات آتی اما فرصت مغتنمی است تا این جماعت اصلاح‌طلب با بازیابی خود، مساوی فتنه‌گری تعریف نشده و نوعی جداسازی میان اصلاح‌طلبان برانداز و فتنه‌گری با اصلاح‌طلبان درون نظام پدید آورند. به نظر می‌رسد که این طیف از اصلاح‌طلبان، ضمن آنکه "خیر الموجودین" فتنه‌گران نیز به شمار می‌روند و از سوی آنان نیز چراغ سبزهایی در حمایت از خود دریافت کرده‌اند اما به‌دنبال حضور پر رنگ و رسمی در انتخابات آتی برآیند. اینان البته به خوبی نیز می‌دانند که شرط حضورشان در انتخابات نهم مجلس پذیرفتن دو شرط و تحقق عملی آن است: شرط اول آن که تعهد دهند سازوکار انتخابات در ایران را – که سی و دو سال است در حال اجراست - قبول دارند و دوم اینکه گروهک‌های منحله و غیرقانونی مانند مشارکت و مجاهدین در فعالیت‌های سیاسی آنان نقشی نداشته باشند. کما این که اخیرا برای برگزاری همایش سیاسی اصلاح‌طلبان این دو شرط در برابرشان قرار داده شد و البته حاضر به پذیرش آن نشدند! باید منتظر ماند و دید آیا در هفته‌های آینده، اصلاح‌طلبان داخلی و سرخورده که به دنبال جداسازی خود از فتنه‌گران و کودتاچی‌های سال 88 هستند، حاضرند صف خود را از آنها جدا کنند. برخی از اخبار حکایت از این اتفاق می‌کند که آخرین خبر، تشکیل و اعلام موجودیت جبهه خط امام است که رویکردی اصلاح‌طلبی دارد. اربیل عراق نقطه‌ای که نطفه فتنه شد البته این فقط انتخابات نهم مجلس نیست که اصلاح‌طلبان و گروهک‌های معاند قومی و مذهبی را به جمع آمریکایی‌ها کشانده است بلکه در سال گذشته نیز چند روز قبل از 25 بهمن، اربیل عراق – که آمریکایی‌ها در آن حضور جدی‌تری دارند ـ پذیرای گروه‌های معاند بود. قبل از آن نیز در طراحی مقدمات فتنه و کودتای سال 88 برخی عناصر این کودتا در اربیل عراق آموزش دیده بودند که فقط یک مورد آن شبکه تروریستی‌ای بود که فردی به نام محمدرضا علی زمانی فرزند اسماعیل آن را سازماندهی و هدایت می‌کرد. فرد متهم به همراه حامد روحی نژاد و احمد کریمی در اسفند 1385 به عراق سفر می‌کنند و از این تاریخ ارتباط سازمان یافته‌ای را با نیروهای آمریکایی و اسرائیلی برقرار می‌نمایند. متهمان، جلسات متعددی را در دهوک اربیل، منطقه ربیعه در مرز سوریه و سلیمانیه با مقامات آمریکایی برقرار می‌نمایند تا در ایران به جمع‌آوری اطلاعات مربوط به نیروهای بسیجی در تهران، دامن‌زدن فتنه آشوب به تجمعات کارگری، تهیه بمب‌های قوی آتش‌زا، مشخص کردن اماکن سیاسی و مذهبی برای ایجاد انفجار، جمع‌آوری اطلاعات درباره ساختار و سازمان سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و... بپردازند. 9day عناوین صفحات: صفحه اصلی 1 سیاست بازتاب بلاگستان هنر و رسانه بازخوانی اقتصاد جبهه مقاومت تحلیل جریان شناسی گفتگو صفحه آخر شماره های پیشین: مشاهده کل آرشیو 1 2 3 4 5 6 7 8 , 9 10 11 12 13 14 15 16